Ακούγοντας τη δομή. Καθοδηγώντας την κίνηση.

Παράλληλα με την κλινική μου σταδιοδρομία, η ζωή μου ήταν βαθιά ριζωμένη στον κόσμο του θεάτρου και των παραστατικών τεχνών. Αυτή η διπλή πορεία διαμόρφωσε βαθιά τον τρόπο που εργάζομαι.

Στη σκηνή, όπως και στη ζωή, το σώμα δεν λέει ποτέ ψέματα. Κάθε κίνηση αφηγείται μια ιστορία και κάθε στάση αντανακλά μια εσωτερική κατάσταση. Το θέατρο μου έμαθε την τέχνη της βαθιάς, σιωπηλής παρατήρησης — να βλέπω πέρα από το μεμονωμένο σύμπτωμα και να παρατηρώ πώς κινείται, αναπνέει και στέκεται ένας άνθρωπος στον χώρο.

Όταν ο πόνος, ένας τραυματισμός ή το χρόνιο στρες κυριαρχούν, η παράσταση της καθημερινής ζωής διακόπτεται. Βλέπω τον ρόλο μου ως οστεοπαθητικού ως μια μορφή σωματικής σκηνοθεσίας: χρησιμοποιώ τα χέρια μου για να ακούσω τι επικοινωνεί ο ιστός, να αφαιρέσω τα δομικά μπλοκαρίσματα και να κουρδίσω το όργανο.

Αυτή είναι η γέφυρα που έχτισα ανάμεσα σε δύο κόσμους — την αυστηρότητα της ιατρικής επιστήμης και τη διαίσθηση της παραστατικής τέχνης — ώστε η υγεία σας να επιστρέψει στο προσκήνιο με απόλυτη ελευθερία.